Recunchos da outra Compostela

Cando un pensa en Santiago de Compostela, o primeiro que lle ven á cabeza é a Catedral, o Obradoiro, o Franco ... en xeral, o casco histórico da cidade. E non é para menos, que somos Patrimonio da Humanidade!! Pero neste post quero compartir con todos vós algúns lugares da zona nova, sobre todo da zona coñecida coma o Ensanche, que na miña humilde opinión, merece tamén a pena, nuns casos pola historia que gardan detrás, noutros pola súa orixinalidade. Preparados? Comezamos!!

1. Por sorprendente: este xardín interior na rúa García Prieto. De casualidade un día xirei a cabeza e vin esta marabilla agachada ó carón dun dos edificios. A verdade é que merece especial mención nestes recunchos.

 2. Pola súa orixinalidade: Obelisco do Campus Sur. Elaborado en aceiro corten e feito por Ignacio Basallo. Na outra fotografía, e xusto ao carón de dita estatua, temos os edificios-vela deseñados polo arquitecto César Coll. Un pouco de modernidade para aqueles que nos gusta ver algo diferente de vez en cando. E non nos olvidemos dos amantes da arquitectura. 


3. Pola súa conservación: Casa de Europa. É unha residencia universitaria destinada ao aloxamento de profesores invitados e visitantes procedentes doutras universidades do mundo que acoden a Santiago de Compostela. A Finca Simeón (máis coñecida como Finca Vista Alegre) pertenceu a unha importante familia de banqueiros da cidade co mesmo nome. Os seus 36.000 metros cadrados recollen toda clase de especies arbóreas coma laranxeiras, maceiras, camelias, cipreses, palmeiras, aciñeiras, araucarias, salgueiros e unha fermosa carballeira. Para os amantes dos paseos, conta con itinerarios peonís e pódese percorrelo en bicicleta.


4. Pola súa importancia: Antiga Estación de Cornes - Hoxe Casa das Asociacións. Sita na Rúa Manuel Beiras, moitos pasabamos por aquí descoñecendo a orixe deste emplazamento. Resulta que aquí estaba a antiga estación de tren de Compostela. A súa historia comeza o día 15 de setembro de 1873 cando se inaugura a primeira liña ferroviaria de Galicia: Cornes-Carril (un traxecto de apenas 42 quilómetros) construída por The West Galicia Railway Company, empresa británica cuxo primeiro xerente foi Camilo Bertorini. Curiosamente este era bisavó materno de Camilo José Cela. O 14 de abril de 1943, RENFE pechou a estación de Cornes e abriu o actual edificio na rúa do Hórreo. Hoxe en día, entre outras cousas, os servizos que ofrece son: fondo biblio-vídeo-gráfico, zona de estudo, lectura e prensa, zona wi-fi, salas de reunións e salóns multiusos.

5. Pola súa situación: Parque de Eugenio Granell (ou do Paxonal). Un dos meus lugares preferidos da cidade, tanto para pasear como para facer algo de exercicio. Atópase na zona de Ponte Pedriña, moi preto do Hipercor e, polo tanto, lonxe do centro da cidade. Apto para aqueles que queiran desconectar un pouco, entre outras cousas, do ruído das obras e como non, do dos coches. Estos días podemos disfrutar dunhas estatuas moi singulares e orixinais feitas pola escola de canteiros de Poio e que se atopan ó longo da senda peonil do Sar, da cal forma parte este lugar. 

Fonte: Santiago Turismo

6. Polo seu luxo e atractivo: A Rosaleda (Rúa da Rosa). Zona residencial proxectada por Jenaro de la Fuente dentro da expansión do Ensanche coma unha especie de cidade xardín (cada casa ten unha zona verde). Un non pode evitar cotillear cando pasa polos impresionantes chalés que forman parte da mesma. Pertencen a familias moi coñecidas de Santiago que viven nelas. Ningún está á venda (que se saiba). Para os máis curiosos, hai 24 chalés independentes e media ducia de pareados. E a modo de curiosidade: todos datan dos anos corenta e os promotores foron Jesús M. Balboa e o histórico galeguista Manuel Beiras, pai do BNG, que acabou residindo aquí.


7. Pola súa arquitectura de tipo rexionalista: Tenencia do Hórreo (actualmente rúa de López Ferreiro). Parte do Ensanche Antigo, está formado por corenta chalés encostados situados entre as rúas de Curros Enríquez, López Ferreiro e Eduardo Pondal, e deseñados polo arquitecto Rodríguez Losada en 1929. Tenencia do Hórreo é o nome co que se coñeceu a esta rúa desde a Idade Media ata que decidiron poñerlle López Ferreiro, que é como se chama hoxe. Unha cooperativa construeu ó final desta rúa, unhas vivendas chamadas "casas baratas". A verdade é que lle dan un sentido á arquitectura da zona outorgándolle certa homoxeneidade.


8.  Pola súa repercusión mediática: Edificio Modernista, na rúa do Pombal 32. Este espertou o interés de Iker Jiménez, o presentador de Cuarto Milenio, o cal tratou de averiguar a historia que escondía dito lugar asegurando tamén que estaba embruxado. É un dos edificios máis olvidados de Compostela sin lugar a dúbida. A casa foi construída no ano 1917 polo arquitecto Jesús López de Rego para o promotor e escultor compostelán López Pedre. Fai anos foi comprada por un matrimonio maior, os cales din que "tódolos días veñen unhas quince ou vinte persoas a facerlle unha foto". 


9. Pola súa repercusión histórica: Castelo da Rocha Forte ou dos Churruchaos. Sito en Conxo, foi o escenario de destacados feitos da historia Compostelana e un símbolo do poder señorial do arcebispo de Santiago e a opresión exercida sobre os habitantes das terras pertencentes ao señorío. Gran parte do xacemento foi destruído na construcción da vía do ferrocarril, a cal o atravesa hoxe en día. Construído no ano 1240, a Rocha convírtese no século XV nun edificio odiado e temido polos labradores da zona. 
Arriba, restos da fortaleza. Abaixo, posible reconstrucción. Fonte: Wikipedia

Durante as décadas de 1450 e 1460, os soldados do arcebispo, agrupados no destacamento da Rocha, roubaban o gando, secuestraban labradores e violaban mulleres. As denuncias quedaron rexistradas para o futuro no Libro do Concello de Santiago. No ano 1467 destrúese definitivamente con ocasión da Gran revolta irmandiña iniciada no ano 1466. 
                                                                                                                      
10. Pola lenda que agochan: As Casas de Ramírez. Son unha serie de edificacións para obreiros levantadas nos anos 40-50 construídas en terreos agrícolas ás aforas de Santiago. Pero o interese polas mesmas, está na tráxica historia que hai detrás. "O 25 de abril de 1718, o estudante de artes Manuel Joseph Ramírez de Arellano e Sotomayor, de familia adiñeirada e apelidos compostos,  camiña na madrugada por un escampado na zona coñecida como Agros da Carreira, unha zona de labradío que non queda de paso a ningunha parte. 
Agros da Carreira. Fonte: Memorias de Compostela
No lugar onde hoxe se levanta a igrexa de San Fernando, fronte ao antigo Peleteiro, Ramírez detense preocupado. Manuel mira con desconfianza aos lados, medorento de que o estean observando. Por fin, o estudante divisa entre a néboa formas humanas que aumentan de tamaño segundo se achegan. A luz da lúa reflíctese no fío do puñal segundos antes de que o aceiro lle atravesase o peito ao estudante, que cae de xeonllos, ensartado e desconcertado. O sangue de Ramírez abona a terra que pisa"

Casas de Ramírez, moi preto da Praza Roxa
Dona Isabel de Sotomayor chorará amargamente o resto da súa vida ao seu fillo e encargará a un dos mellores canteiros, que levante un cruceiro no mesmo punto onde o seu fillo atopou a morte. E onde está hoxe o verdadeiro cruceiro? Pois lonxe de alí. Exactamente, na praza de San Fiz de Solovio, fronte ao pub A Radio. Fai pouco, Agros de Ramírez recuperou un cruceiro copia do orixinal, feito en cemento e pagado polos veciños.
A primeira fotografía corresponde ó cruceiro orixinal, ó caron de Xeografía. A segunda é a réplica en cemento, moi preto da Praza Roxa.


Por último, quería dedicar este post ó meu fillo Nicolás que, recentemente, chegou á nosa vida converténdose, dende ese momento, no noso compañeiro de viaxe.

7 curiosidades da Noite de San Xoán

Xa chega San Xoán!! E o número sete convírtese no seu protagonista: sete herbas, sete saltos sobre o lume, beber de sete fontes, recibir sete ondas do mar. Pero, por que este número? É o número máxico por antonomasia e simboliza os graos de perfección. O número sete -dixo Hipócrates- polas súas virtudes ocultas, tende a realizar tódalas cousas; é o dispensador da vida e fonte de tódolos cambios, pois incluso a lúa cambia de fase cada sete días. Para non romper a maxia, este ano déixovos un post tamén con SETE curiosidades sobre esta festa tan arraigada na nosa comunidade. Comezamos!!

Curiosidade 1. Os celtas chamaban Alban Heruin a esta festividade; o seu significado era o de celebrar o instante no que o Sol se achaba no seu máximo esplendor, cando duraba máis tempo. A partir de aquí, os días vanse facendo máis cortos ata o solsticio de inverno.

Curiosidade 2. O baño de medianoite. Ás doce en punto, si nos bañamos no mar ou nos lavamos en fontes milagreiras ou santas, serviranos de remedio para case calqueira mal, xa que estas aumentan neste día e a esa hora as súas propiedades.

Curiosidade 3. Si a medianoite se fai unha cruz nas árbores, estas producirán o dobre de froito.

Curiosidade 4. Se tes parella e queres saber se te casarás con ela, debes por un bol con auga e dúas agullas. Se as mesmas se xuntan ao final da noite, a resposta será un si.

Curiosidade 5. Lavarse a cara, pero sin mirarse ao espello. En algúns lugares a tradición di que hai que lavarse a cara xusto a medianoite. Pero hai que ter en conta que si te miras ao espello despois de facelo, o feitizo non funcionará.

Curiosidade 6. Hai sete prantas que non poden faltar na elaboración das famosas Herbas de San Xoán: 

- O fiúncho ou hinojo. Herba de obriga, corre os malos espíritus e é especial contra o mal de ollo.

- O fento macho ou helecho. É un fento velenoso. En xeral é un antiparásito.

- O codeso. É un arbusto sagrado para os galegos. Utilizábase para facer vasoiras e varrer a casa dos malos espíritos.

- A abeloura ou herba de San Xoán. Empregábase na menciña tradicional coma cicatrizante, adstrinxente e antiséptica. O refraneiro di que "A herba de San Xoán limpa a cara de grans".

Abeloura
- A malva común. Serve contra a bronquite, afeccións dixestivas, nervios, etc. O refrán di "Cun horto e un malvar hai menciñas para un fogar".

- O romero ou romeu. Crese que é a herba que realmente protexe e purifica os fogares galegos por excelencia.
Romero
- A herba luisa. É unha herba especia para os amoríos. 

Tamén se empregan como herbas de San Xoán: Deladeira, Trobisco, Espadana, Artemisa, Macela, Herba punteira, Roseira brava e moitas máis.

A preparación chámase "facer o cacho" e consiste en coller auga de sete fontes. Hai que deixalas á intemperie, que lle caia o orballo, durante a noite. Á mañá seguinte lavámonos con esa auga recendente, especialmente a cara e os pés para purificar a pel. Así procuramos non avellentar, sandar e previr enfermidades cutáneas e rexuvenecer a pel.

Curiosidade 7. A máis coñecida en todo o mundo. Apunta aquelo que queiras olvidar nun papel e quéimao.


Nace o movemento Slow na capital de Galicia da man de Slow Food Compostela.


As cidades de hoxe en día cada vez parécense máis entre elas: están perdendo a súa personalidade e identidade, estanse homoxeneizando. Ritmo frenético, bloques de edificios idénticos, pérdida do contacto coa natureza ... Segundo Paolo Di Croce, secretario internacional de Slow Food, cada día 60 millóns de persoas comen nun McDonald’s do mundo, o que supón 800 persoas cada segundo. Neste contexto xurde en Italia un novo movemento que promove unha vida máis plena, desacelerada e auténtica. O movemento Slow Food é un enfoque alternativo ó desenvolvemento económico urbano. Critica a cultura do consumo e promove unha forma de desenvolvemento sostible e unha equidade social. 
Fonte: http://politicahora.es/

Slow Food Compostela convírtese no Convivium número 36 en España dando presencia por fin en Galicia a unha representación deste movemento que tanta forza e fama colleu nos últimos tempos. Segundo representantes internacionais de Slow Food, Galicia ten un enorme potencial de produtos, tanto animais como agrícolas, pero estes hainos que coidar e protexer. O que nós pretendemos é axudar a dar a coñecer esta produción local así como poñer en contacto aos pequenos produtores cos consumidores dos mesmos. 

O Convivium (chámaselle así ás sedes locais) Compostelano está formado por 5 mozos especializados en diferentes áreas, dende informáticos ata organizadores de eventos pasando por un xeógrafo-cartógrafo. Nestes momentos buscan o apoio das institucións santiaguesas para poder darse a coñecer e difundir esta filosofía na capital de Galicia. Outro dos seus obxectivos é que o Convivium obteña un número considerable de socios para que os eventos poidan adquirir unha maior difusión e poidan beneficiar ó maior número de persoas. Outra das vantaxes de formar parte deste grupo é que a xente coñeza aqueles establecementos (restaurantes, negocios...) que ofrecen un produto "Slow" en Santiago de Compostela tan valorado hoxe en día, tanto polos turistas, como polos locais.

A nosa comunidade é un lugar ideal para difundir a filosofía Slow dada a riqueza e grande variedade de produtos cos que conta. Os seus cociñeiros comprenden que non se pode separar o pracer gastronómico da responsabilidade cos produtores, sen os cales non existiría a cociña de éxito. A colaboración entre ámbolos dous propicia a loita contra o abandono da cultura tradicional e a estandarización da comida. E non nos olvidemos, que Santiago de Compostela foi elixido por Skyscanner o segundo sitio de España onde mellor se come.
Fonte: La Voz de Galicia
Existe unha relación entre a filosofía Slow e o Camiño de Santiago. Facelo é unha experiencia turística slow. Durante o mesmo, a persoa desconecta da súa vida cotiá, toma o tempo para achegarse a si mesma e aliméntase dos produtos locais. Os principais ingredientes do camiño son as súas paisaxes, o contacto coa natureza, a comunicación coas outras persoas do camiño, a gastronomía ... Unha vez que se chega á Santiago esta filosofía non continúa, desaparece, e é unha mágoa. Desde Slow Food Compostela trataremos de que esto non ocorra proporcionándolles a opción de seguir disfrutando desta filosofía a aquelas persoas que así o desexen.


5 cousas que deberías saber se ves a Galicia

Se eres un amante da boa gastronomía, das paisaxes verdes e frondosas, do mar e do seu relaxante murmurio, das praias de area dourada e augas cristalinas, e das camiñatas na natureza…  o teu destino é Galicia. Se che gusta gozar dun destino en tódolos seus sentidos, e tomarte o teu tempo para viaxar, aquí terás a oportunidade de facelo. Conecta cas súas xentes e experimenta en primeira persoa unha cultura chea de tradicións vinculada dende sempre, co mar e ca terra. 

1. Que lugares visitar? Entre outras cousas, terás a opción de pasear polas rúas de Compostela e contemplar dende o Obradoiro a maxestuosidade dunha das Catedrais máis famosas e fermosas do mundo. Poderás visitar os nosos pobos mariñeiros onde a tradición e a gastronomía típica dos mesmos conectaranche cos seus habitantes e co seu día a día. Tamén poderás contemplar o mar infinito dende os acantilados de San Andrés de Teixido, os máis altos de Europa a tan “so” 612 metros do nivel do mar. Se che parece pouco, terás a oportunidade de camiñar polo paseo marítimo da cidade de A Coruña considerado o máis longo do mundo debido ós seus 13 km que bordean a península. E como non, tamén temos a Fervenza de Ézaro, a única de Europa que desemboca no mar, todo un espectáculo da natureza que non te podes perder. Moi preto, en Carnota, está un dos maiores hórreos do mundo con case 35 metros de lonxitude, vascho a perder?

A Coruña
E por último, vouvos a falar da mellor praia do mundo segundo o prestixioso diario británico The Guardian: a praia de Rodas nas Illas Cíes. Que podo dicir dela? Pois que un ten a sensación de atoparse no paraíso cando pasea pola beira do mar sentindo nos pés a súa area fina e branca digna dos destinos máis solicitados do mundo. As súas augas frescas e transparentes non deixan nada á imaxinación ofrecendo a oportunidade de ver e disfrutar dun fondo mariño rico e nutrido de todo tipo de animais e especies.

2. Que comer? A parte dos nosos atractivos paisaxísticos, non podo olvidarme tamén dunha das gastronomías máis famosas e recoñecidas do mundo. É famoso o noso pulpo á feira, os nosos pescados e mariscos, dos mellores do mundo, o cocido de Lalín e a tarta de Santiago, que xa se convirteu nun recordo indispensable para aquel que visita a cidade compostelana. E que podo dicir das nosas empanadas? Pois que soamente en Galicia atoparás as mellores empanadas do mundo elaboradas sempre de forma tradicional. Por último, non podería olvidarme dos pementos de padrón, que uns pican e outros non, e da nosa famosa e popular queimada, á cal se lle atribúen propiedades curativas e tamén, unha vez que se pronuncia o conxuro, servirache de protección contra os maleficios.



3. Onde comer? Recentemente, Santiago de Compostela foi elexido o segundo lugar de España onde mellor se come, por detrás de San Sebastián. Isto é debido a que contamos cuns excelentes cociñeiros e cuns produtos do mar e da terra que posúen unha calidade excelente e meritoria.


4. Cóidate un pouco. Galicia é o principal destino termal de España cas mellores augas para proporcionarche o descanso ideal ou recuperarte das túas doenzas. Temos balnearios coma o de Mondariz, pioneiro no termalismo galego e todo un referente en Europa. Que hai mellor que isto?

Balneario de Mondariz
5. Onde durmir? E pra rematar, o aloxamento. Como defensora do Turismo "Slow" ou Turismo Lento son partidaria de permanecer nun destino varios días para poder coñecelo a fondo e disfrutar do entorno e das súas xentes. Persoalmente recoméndovos unha web chamada Hundredrooms que che permite atopar un apartamento no destino que ti escollas para pasar as túas vacacións e así poder ir ó teu aire sen pagar moito. Dende Viveiro ata Sanxenxo e pasando por Santiago de Compostela, poderás atopar o sitio que máis che guste e que máis se adapte ó teu bolsillo. E con isto a experiencia está completa!! 


10 lugares que fan que Galicia sexa única


En Galicia temos rincóns dos que podemos presumir porque posúen algo especial que os fai únicos e irrepetibles. Queres saber cales son? Pois non te perdas este artigo recompilatorio co mellor do mellor e que de seguro che sorprenderá. 

1. A Fervenza de Ézaro

Situada na liña que divide xeográficamente ós concellos de Carnota e de Dumbría, é unha fervenza que forma o río Xallas na súa desembocadura ao mar. Este feito, faina diferente, xa que é a única en Europa que posúe esta característica. Todo un espectáculo da natureza que non te podes perder.




2. Os Acantilados de San Andrés de Teixido

Poderás contemplar o mar infinito dende os acantilados de San Andrés de Teixido, os máis altos de Europa a tan “so” 612 metros do nivel do mar. Ademais é un lugar cheo de tradicións e de lendas, entre as cales din que é aquí onde se atopa "A porta do mais alá do mundo Celta".


3. O banco de Loiba

Calificado coma o banco máis bonito do mundo, está situado sobre os acantilados de Loiba. Dende o mesmo, pódense contemplar unhas impresionantes vistas que van dende cabo de Estaca de Bares a cabo Ortegal. O fotógrafo Dani Caxete é o autor da imaxe que dou a volta ó mundo e que quedou entre as mellores fotos nocturnas do ano polo proxecto TWAN. 

Fonte: Dani Caxete

4. A praia de Rodas

Vouvos falar da mellor praia do mundo segundo o prestixioso diario británico The Guardian: a praia de Rodas nas Illas Cíes. Que podo dicir dela? Pois que un ten a sensación de atoparse no paraíso cando pasea pola beira do mar sentindo nos pés a súa area fina e branca digna dos destinos máis solicitados do mundo. As súas augas frescas e transparentes non deixan nada á imaxinación ofrecendo a oportunidade de ver e disfrutar dun fondo mariño rico e nutrido de todo tipo de animais e especies.




5. Santiago de Compostela

Poucos saben que aquí naceu o primeiro periódico galego no ano 1800. Ademais, no ano 1985, foi declarada Patrimonio Cultural da Humanidade pola Unesco debido en grande parte a que é destino do máis importante movemento relixioso e cultural da Idade Media: a peregrinación polo Camiño de Santiago. Na Catedral de Compostela gárdase o Códice Calixtino, coñecido pola maioría da xente polo seu soado roubo no ano 2011. En realidade é unha das máis importante xoias bibliográficas españolas considerado para moitos o primeiro libro de viaxes da literatura occidental. Ademais é unha das máis antigas e mellor documentadas fontes de información do Camiño de Santiago.

Por último, recentemente, Santiago de Compostela foi elexido o segundo lugar de España onde mellor se come, por detrás de San Sebastián. Isto é debido a que contamos cuns excelentes cociñeiros e cuns produtos do mar e da terra que posúen unha calidade excelente e meritoria.




6. O Hórreo de Carnota

En Carnota está un dos maiores hórreos do mundo con case 35 metros de lonxitude e cun ancho de 1,90 metros. Este hórreo, construido entre os anos 1768 e 1783, foi declarado, Monumento Nacional. Forma xunto coa casa rectoral, o palomar e a igrexa de Santa Comba ou Columba, un conxunto arquitectónico de merecido recoñecemento.




7. O paseo marítimo da Coruña

Dende o Castelo de San Antón, no este, ata Portiño, no oeste, e envolvendo a cidade, temos o paseo marítimo considerado o máis longo do mundo debido ós seus 13 km que bordean a península e dende o cal non se deixa de ver o mar en ningún momento. Pódese pedir máis? 


8. A Muralla de Lugo

È a única muralla destas características que se conserva no mundo. Declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO no ano 2000, está irmandada dende o ano 2007 coa Gran Muralla China. Ten unha lonxitude de 2.266 metros e está coroada por 85 torres. Ademais, ten dez portas que realizan a función de unir unha parte da cidade coa outra. 


"Muralla de Lugo" por Rosa Cabecinhas & Alcino Cunha (Rosino) - Flickr. Baixo a licenza CC BY-SA 2.0

9. A Ría de Arousa

È a maior das rías de Galicia. Forma parte das rías Baixas e ten numerosas illas e illotes ente as que destacan a illa de Arousa, a Toxa, Sálvora e Cortegada. E vos preguntaredes, e que ten de especial? Pois esta ría é famosa pola súa riqueza mariña, sendo a zona de maior produción de mexilón de todo o mundo. 




10. Baiona 

En marzo do 1493, Martín Alonso Pinzón, arribou ás súas costas trala súa viaxe a América, convertíndose no primeiro lugar de Europa que soubo a noticia do descubrimento do Novo Mundo. Por este motivo, en marzo do 1977, prodúxose o irmadamento de Baiona coa cidade de Palos de la Frontera, lugar de onde partiron as carabelas descubridoras o día 3 de agosto do 1492. 



Abuín, a aldea maldita


Antes de nada vos preguntaredes, onde queda Abuín?? Pois é un lugar da parroquia de Leiro, en Rianxo, no cal viven 110 habitantes, dos cales 49 son homes e 61 son mulleres. Aproveitando que chega o Samaín, contareivos de que fala esta lenda, a cal é responsable de que aínda a día de hoxe, a xente non se atreva a pasar por este lugar.

O primeiro asentamento de Abuín, comezou a despoboarse nos séculos XIV-XVI, posiblemente porque morreran a maioría dos seus moradores por causa dalgunha epidemia de peste bubónica. A pesar disto, chegaron ata hoxe distintas lendas que outorgan o abandono de dito emprazamento ós ataques dos viquingos, teoría pouco probable, ou a unha maldición por causa do tesouro que os veciños roubaran no mosteiro da Armenteira e que despois lle deron ó cura para que o escondese. 

Mosteiro de Armenteira - Meis

O cura morreu esa noite e, pouco despois, foron detrás numerosos veciños. Aínda que intentaron recupera-lo tesouro para devolvelo ó mosteiro, e así librarse da maldición, pero nunca máis foi localizado, e os poucos que sobreviviron, decidiron fuxir do lugar. Desta historia procede o nome popular de "Aldea maldita".

Ruinas da aldea maldita
Castelao recolleu esta lenda nunha das súas Cousas, baixo o título de "Camiño esquecido", como unha historia que lle contara a súa avoa. Tamén está inspirada nesta lenda a novela O alento nas costas, de Natalia Carou. Aquí vos deixo un anaco da historia contada polo escritor de Rianxo:


... "Cando volvín á casa escoitei de miña avoa a hestoria da aldea esquecida.
— Foi que os do lugar, armados ladróns, roubaron o mosteiro de Armenteira.

» Agardando o intre do reparto da riqueza, o capitán enterrouna en sitio segredo; mais ó seguinte día o capitán apareceu morto no seu leito e nunca máis se soupo do tesouro.

» Dende aquela todas foron desgracias. Morrían as xugadas, merábanse os froitos, morrían entangarañados os rapaces, secábanse as fontes. Para escorrenta-lo mal fado ergueron cruceiros a eito.


» De nada valeu nada. No remate sóupose todo e aínda hoxe o lugar está illado das xentes de ben".


Quen quere casarse en Compostela?


A época de vodas aínda non rematou e todavía hai parellas que están buscando un lugar para poder casarse no verán do 2016. Moitos de vós tedes unha data na cabeza e outros non, pero o importante é atopar ese lugar que vos convenza e que sexa o esceario do día máis bonito das vosas vidas. En Galicia podemos presumir de que temos rincóns espectaculares nos que celebrar esta ocasión tan especial. Eu contareivos un pouco aqueles que temos en Santiago de Compostela e na súa contorna e que puiden coñecer recentemente. Quero resaltar, que o que escribo aquí a continuación, é a miña opinión persoal.


1. Pazo do Faramello.

Aínda que non está no núcleo de Santiago, este lugar máxico que parece saído dun conto, merece ser incluído neste post. Está situado a tan só 10 km de Compostela no lugar do Faramello, a 15 minutos en coche. Realmente non me esperaba algo así, foi unha sorpresa positiva. A intimidade está garantizada: está agochado nunha frondosa carballeira e ó lado dun río cuxo murmurio é a banda sonora do lugar. O Pazo do Faramello, con máis de tres séculos de historia, foi fundado polo Marqués de Piombino no século XVIII e está atravesado polo Camiño de Santiago Portugués. Todos estes ingredientes fan que o entorno do Pazo sexa perfecto e ideal para unha cerimonia. Ten unha capela pequeniña e cando digo pequeniña, é que como moito caberán 10 persoas (forzando un pouquiño). A vantaxe é que como está consagrada, existe a opción de celebrar unha voda relixiosa. O lugar no que se celebra o convite intégrase moi ben coa natureza do xardín xa que ten muros de vidro o cal xera unha sensación agradable de amplitude e luminosidade. Sen embargo, teño que poñerlle unha pequena pega: a accesibilidade ás veces faise complicada dado a cantidade de escalóns e o musgo existente.


Contacto: Gonzalo Rivero de Aguilar
E-mail: pazofaramello@pazofaramello.com 
Tel.: 675 041 555


2. Finca Trece Pinos.

Descoñecía a existencia deste lugar situado no mesmo Polígono Industrial do Tambre. Moitos pensaredes que o entorno non é dos máis típicos e apropiados para unha finca adicada a este tipo de eventos, pero tamén vos direi que unha vez que entras alí olvídaste do que hai fóra. A organizadora de vodas chámase Marta, unha persoa activa e con moitas ideas que me dou moitos consellos e recomendacións, como por exemplo, onde comprar o vestido de noiva, algo que nos trae de cabeza a moitas mulleres. Ela, pra min, foi un punto forte deste lugar, así coma tamén a existencia dunha piscina onde aliviar as calores dunha noite de verán que sempre ven ben. Por último, a finca posúe un xardín amplo con moitas posibilidades onde podes dar renda solta á túa imaxinación.


Contacto: Marta  Atán  Piñeiro  |  616004047
E-mail: info@fincatrecepinos.es 


3. Pazo de Adrán.

É un dos lugares que máis se recomenda en algunhas publicacións, así que alí me fun. De entrada todo moi ben, nada que obxetar; os responsables de eventos foron moi amables e atentos en todo momento. Sen dúbida se teño que resaltar algo, vai ser onde se celebra o convite. Como podedes ver na seguinte fotografía, o comedor está decorado cun gusto impecable e é, na miña opinión, o mellor que vin dos catro espazos de Santiago que visitei. Sen embargo, por poñerlle unha pega, as vistas son ó parking, o cal lle resta un pouquiño do seu encanto.


Un xardín moi ben coidado no que facer a cerimonia e os pinchos, e unha piscina que sempre se agradece en días calurosos e que lle da un bonito toque ó pazo, como podedes ver a continuación. 


E, a diferencia dos espazos anteriores, aquí vai incluída unha habitación para os recén casados e a posibilidade de aloxamento nuns apartamentos, tanto para a familia, como para os invitados que o desexen.

Contacto: David Camba
Tel. 00 34 981 57 00 00
E-mail: pazo@pazodeadran.com


4. A Quinta da Auga.

Por último, funme á Quinta da Auga, único Hotel Spa Relais & Châteaux de Galicia situado nas aforas de Santiago. Aquí, ó igual que no Pazo de Adrán, tamén vai incluida a habitación para os recén casados e evidentemente, a opción de aloxamento para a familia e invitados. Despois de ver as instalacións, é innegable que o hotel está decorado cun gusto exquisito, o cal é un grande punto a favor. O lugar para celebrar os pinchos é un bosque de bambús no cal se pode oír o murmurio do río ó pasar a carón do mesmo. Moi preto deste, está o lugar no que se fai a cerimonia, o cal persoalmente me pareceu moi bonito e acolledor.



En todo lugar no que se celebran vodas en Galicia, sempre existe unha opción A, é dicir, cando fai bo tempo, e unha opción B, é dicir, cando chove. Os noivos teñen que valorar ámbalas dúas porque xa sabemos que as probabilidades de choiva sempre son altas, e sobre todo en Santiago de Compostela. Se teño que poñerlle algunha pega á Quinta da Auga, é que a opción B para a cerimonia non me pegaba moito co estilo do resto do hotel. É un lugar un tanto "enxebre" dentro dun aloxamento decorado con moita clase.


Contacto: Mar Picado Montaos
eventos@aquintadaauga.com